r_dakheli sp_dakheli
به‌روز شده در: ۳۰ شهريور ۱۳۹۶ - ۲۲:۱۴
l_dakheli
کد خبر: 117315
تعداد نظرات: ۲ نظر
2016 October 06 - ۱۱:۲۷ - ۱۵ مهر ۱۳۹۵ تاریخ انتشار:
معاون بهره برداری شرکت توسعه نیشکر در گفتگوی تفصیلی با رهیاب:
نیشکر در چند سال گذشته حاشیه‌های بسیاری داشت و برای همین خبرنگار رهیاب به سراغ معاون بهره برداری شرکت رفت تا در این باره گفتگو کند و قرار شد آمیلی همه گفتنی‌ها را بگوید. متن زیر حاصل گفتگوی 170 دقیقه‌ای خبرنگار رهیاب با این مدیر با سابقه است.

به گزارش رهیاب، همکارانش او را شیخ المعاونین می‌‌نامند و آنهایی که می‌شناسندش او را یکی از مغزهای متفکر صنعت نیشکر می‌دانند. حسین آمیلی از همان ابتدای آغاز به کار طرح نیشکر مشغول شد و تا به حال هم در این شرکت مانده است. نیشکر در چند سال گذشته حاشیه‌های بسیاری داشت و برای همین خبرنگار رهیاب به سراغ معاون بهره برداری شرکت رفت تا در این باره گفتگو کند و قرار شد آمیلی همه گفتنی‌ها را بگوید. متن زیر حاصل گفتگوی 170 دقیقه‌ای خبرنگار رهیاب با این مدیر با سابقه است.


رهیاب: برای مقدمه اگر مایل باشید درباره طرح توسعه نیشکر صحبت کنیم. قرار بود این طرح در چند هزار هکتار زمین اجرایی شود؟

آمیلی: شرکت توسعه نیشکر از اواخر اسفندماه 69عملیات اجرایی آن کلید خورد. برنامه شرکت 7 کشت و صنعت با وسعت خالص هر واحد 12 هزار هکتار زمین بود. در سطح 84 هزار هکتار شروع کردیم و هم‌زمان طراحی کارخانه، خرید، نصب و تجهیز هم انجام شد.

در حال حاضر از آن 84 هزار هکتار فقط 83 هزار هکتار احیا شد و همه تحت کشت هستند و همه کارخانه‌ها ظرفیت استحصال شکر خام از نیشکر به میزان 100 هزار تن دارند و در 4 کشت و صنعت یک تصفیه خانه بزرگ گذاشتیم که صرفه اقتصادی داشته باشد و این تصفیه‌خانه‌ها با ظرفیت 175 هزار تنی مشغول به کار هستند.

رهیاب: در حال حاضر ظرفیت استحصال شکر خام در شرکت نیشکر و توسعه جانبی چه میزان است؟

آمیلی: چیزی در حدود 700 هزارتن ظرفیت داریم و امسال توانستیم 588 هزار و 281 تن شکر خام تولید ‌کنیم که 45 درصد شکر مورد نیاز کشور است.

در صنایع جانبی نیز کارخانه 100 هزار تنی خورام دام با استفاده از باگاس نیشکر در حال فعالیت است و کارخانه خمیرمایه نیز به ظرفیت 10 هزار تن مشغول به کار است.در تولید الکل صنعتی از نیشکر نیز یک کارخانه به ظرفیت 33 میلیون لیتر در سال در حال فعالیت است.

در MDF نیز یک کارخانه 100 هزارتنی با استفاده از تفاله نیشکر در حال فعالیت است و برای تکمیل چرخه تولید کارخانه چسب سازی در اطراف این شرکت آغاز به کار کرد و امروزه روکش MDF نیز در کنار این دو کارخانه تولید می‌شود.

آنچه برای ما اهمیت دارد، این است که 2 حرکت انجام دهیم و آنهم تولید و اشتغال پایدار است. وضعیت ویژه خوزستان سبب می‌شود که ما باید نگاهی خاص به مجموعه نیشکر داشته باشیم تا بتوانیم به تولید پایدار برسیم و بعد از آن اشتغال پایدار ایجاد کنیم. برای همین سعی کرده‌ایم که پرداختی ما به پیمانکار دو ماه بعد از پرداختی حقوق کارگر باشد تا در روند پرداخت حقوق مشکلی ایجاد نشود.


رهیاب: قبل از آغاز طرح، برخی از کارشناسان معتقد بودند که به دلیل کیفیت نامطلوب خاک احیای این اراضی غیر ممکن است. در این باره توضیح دهید که موقعیت این اراضی چگونه است و چه اقداماتی برای احیای اراضی صورت گرفت؟

آمیلی: ببینید نزدیک ترین واحدهای نیشکر به رودخانه «امیرکبیر و میرزا کوچک خان» هستند که 2 هزار و 900 متر از رودخانه‌‌ها فاصله دارند و دورترین واحدها نیز «فارابی و امام خمینی» با 14 کیلومتر فاصله هستند. ما هرچه از رودخانه فاصله بگیریم و به سمت دشت حرکت کنیم، با مشکل کیفیت خاک مواجه می‌شویم.

رودخانه‌های «دز و کارون» زهکش منطقه محسوب می‌شوند اما لبه این رودخانه‌ها مرتفع‌تر از دشت است و هرچه به سمت جنوب خوزستان می‌رویم ذرات خاک ریزتر می‌شود و کیفیت خاک بدتر می‌شود، به همین دلیل موسسه آب و خاک وابسته به وزارت جهاد کشاورزی در سال 65 و 66 اعلام کرد که این خاک قابل احیا نیست. در واقع ما کار را در اراضی آغاز کردیم که 95 درصد آنها منفعتی نداشت.

ما برای آغاز کار مجبور بودیم که یک سری پروژه‌های عمرانی انجام دهیم و مثلا برق منطقه را خودمان ایجاد کردیم. برای احیای اراضی باید زهکش احداث می‌کردیم و کانال کشی کنیم. ما بعد از آغاز عملیات احیا باید طوری آب را از زهکش‌‌ها خارج می‌کردیم که آب رودخانه‌ها را آلوده نکنیم.


رهیاب: البته در آن موقع اعتراضاتی شد که نیشکر عامل آلودگی آب رودخانه‌ها است؛ درست است؟

آمیلی: در سال 76 یا 77 مد کبیری ایجاد شد که هر 17 یا 18 سال یک بار در منطقه رخ می‌دهد. در این مد کبیر آب دو بار به ارتفاع 3.5 متر بلند شد و آب از «دارخوین» هم رد کرد. چون «مَد» ایجاد شد حجم زیادی از آب شور دریا وارد رودخانه شد و به همین دلیل وقتی این آب به شبکه آب خانگی رسید، مردم از آب شور استفاده کردند و اعتراضاتی شد.

گرچه ما خودمان نسبت به عملکرد سازمان آب و برق و وزارت نیرو منتقد بودیم که باید این موضوع را پیش بینی و اطلاع رسانی می‌کردند اما بعد از وقوع مَد گفتند که دیگر زهاب‌ها را وارد رودخانه نکنید.

رهیاب: به موضوع اراضی اشاره کردید که 95 درصد آنها اراضی غیرمفید بودند اما برخی از مردم ساکن منطقه معتقدند که نیشکر برای تملک این اراضی آنها را فریب داده است. لطفا در این باره بگوئید.

آمیلی: حدود 95 درصد اراضی نیشکر یا اراضی خالصه یا اراضی ملی بودند. اراضی خالصه اراضی که متعلق به حکومت قبل از انقلاب بودند و اراضی ملی هم اراضی دولت بود. ما یک نکته می‌گویئیم و آن اینکه چرا اراضی نیشکر از آب رودخانه دور است؟

در حقیقت ما نمی‌خواستیم به تولید ناخالص استان یعنی همان کشاورزی مردم ضربه بزنیم. ما می‌خواستیم به ظرفیت کشاورزی استان اضافه کنیم و الان 51 درصد تولیدات کشاورزی استان محصولات نیشکر است.

برخی از اراضی طرح ملی بود اما معارض محلی داشت. ما برای کاهش تنش زمین‌ها را توسط کارشناسان ارزیابی کردیم و فارغ از این موضوع که مالکیت این زمین با دولت است، زمین را 33 درصد قیمت اصلی از متصرفان خریدیم و سپس از آنها رضایت نامه دریافت کردیم.

بخش دیگری از زمین‌ها، زمین‌هایی بود که ما برای کانال کشی و احداث زهکش می‌بایستی از مالکان می‌خریدیم. این زمین‌ها در طرح قرار می‌گرفتند. وزیر وقت کشاورزی برای خرید این اراضی اجازه داده بود که زمین‌ها را با 20 درصد بیشتر از قیمت اصلی خریداری کنیم و ما هم بدون استثناء این زمین‌ها را با 20 درصد بیش از قیمت اصلی خریدیم. بخشی از زمین‌ها را هم به دلیل موقعیت‌شان با قیمتی بالاتر از قیمت اصلی خریدیم.

امروز برخی می‌گویند که زمین‌ها را با قیمت ارزان از آنها خریده‌ایم اما واقعیت این است که ما زمین‌ها را گران‌تر از قیمت کارشناسی شده خریدیم و اکنون بعد از گذر چند سال و احیای این اراضی طبیعی است که قیمت‌شان بالا رود.

در آن موقع همه زمین‌ها را با رضایت از مردم خریدیم و یک سند بدون رضایت هم وجود ندارد. در آن موقع برای پرداخت پول از علمایی مانند آیت الله موسوی‌جزایری استفتاء کردیم و برای همین سود پول‌هایی که دیر پرداخت شد را هم به مالکان دادیم.

اما اینکه امروز جوان 30 ساله‌ای در این باره اعتراض کند، یک نکته وجود دارد و آن این است که سن این شخص به زمان تملیک اراضی نمی‌رسد. ولی وقتی بررسی می‌کنیم می‌بینیم این شخص ورثه پدری است که زمین را به ما فروخته است. البته این را هم بگویم که برخی از مردم در آن موقع خودشان می‌آمدند و اصرار می‌کردند که زمین را از آنها بخریم.


رهیاب: برخی از مدیران آبی معتقدند که یکی از عوامل تنش آبی و بحران آبی در خوزستان شرکت نیشکر است، نظر شما در این باره چیست؟

آمیلی: این موضوع به سال‌های قبل باز می‌گردد و کار ما با سازمان آب و برق به دادگاه کشیده شد. رأی دادگاه به سود نیشکر ضادر شد و ما 3 حکم ضبط اموال اخذ کردیم. چون مجوز برداشت 2 میلیارد و صد میلیون متر مکعبی داشتیم، سازمان آب و برق نمی‌توانست آب ما را قطع کند.

این مشکل دامنه پیدا کرد، چرا که سازمان آب و برق ادعاهای خود را تکرار می‌کرد و ما با داده‌های آماری درباره رودخانه‌های دز و کارون معتقد بودیم که این بحران سازی صوری است و آب به میزان کافی وجود دارد؛ بعد از این بود که مشکل نیشکر و سازمان آب و برق به شورای تأمین استان کشیده شد.

بعد از اینکه موضوع در شورای تأمین مطرح شد ما ثابت کردیم که اگر مدیریت منابع آبی به درستی انجام شود، 500 میلیون متر مکعب آب برای کشت زمستانه هم وجود دارد. مدیرعامل سازمان آب و برق وقتی دید که در برابر نیشکر نمی‌تواند ادله‌ای رو کند در مصاحبه با رسانه‌ها اعلام کرد که «نیشکر عامل بحران آب استان است» تا بتواند از طریق افکار عمومی بر ما فشار وارد کند.

اما اینکه نیشکر عامل بحران آبی استان است یا خیر باید بگویم که در استان 14.5 میلیارد متر مکعب آب وجود دارد و محصولات دامی و کشاورزی خوزستان 14.2 میلیون تن است. از 14.5 میلیارد متر مکعب آب استان فقط 3 میلیارد متر مکعب آب در بخش نیشکر استفاده می‌شود اما راندمان تولید ما 51 درصد تولید محصولات کشاورزی استان است. این آمار نشان می‌دهد که کارایی نیشکر بالا است و صحبت درباره بحران آبی نیشکر صحت ندارد.

اما اگر درباره کیفیت آب رودخانه‌ها صحبت کنیم می‌بینیم که «سد گتوند قصه غصه‌ها است» و سرریز فاضلاب و دیگر زهاب‌ها آب رودخانه‌ها را آلوده می‌کند.

رهیاب: درباره تالاب شادگان نقطه نظرات متفاوتی وجود دارد اما با این حال برخی از فعالان زیست محیطی استان معتقدند که تخلیه زهاب‌های نیشکر در تالاب شادگان سبب مرگ تالاب می‌شود. بحث انتقال زهاب‌ها به تالاب‌های استان از چه زمانی مطرح شد و هدف چه بود؟

آمیلی: سال 82 که خشکسالی تالاب شادگان را خشک کرد، آقای لاهیجان زاده(مدیرکل فعلی محیط زیست استان) به همراه خانم ابتکار رئیس سازمان محیط زیست و جمهی از معاونان وی به خوزستان سفر کردند و به همراه آنها از تالاب بازدید کردیم. در این بازدید وقتی بررسی کردیم متوجه شدیم که میزان شوری خاک منطقه بین 64 هزار تا 154 هزار میکروموس است.

پیش از این بازدید و در تیرماه سال 80 محیط زیست به این نتیجه رسید که زهاب نیشکر شیرین‌تر از قسمت‌های خشک شده تالاب شادگان است و برای همین از ما خواستند که زهاب‌ها را به سمت تالاب هدایت کنیم. در تاریخ 20 تیر 80 و در جلسه شورای معاونین سازمان محیط زیست به ما اعلام شد که نیشکر ساخت کانال 70 کیلومتری به سمت خلیج فارس را متوقف کند و زهاب واحدهای نیشکر شرق کارون را در تالاب بریزد.

روئیدن نی و زیستن ماهیان در تالاب نشان می‌دهد که زهاب نیشکر تالاب شادگان را احیا کرد اما با این حال ما برای دوری از حاشیه‌ها کانال‌های خودمان به سمت خلیج فارس را کامل کردیم و آمادگی این را داریم که از جاده آبادان – سربندر و از طریق 14 دهنه و با استفاده از مد دریا زهاب‌های نیشکر را در خلیج فارس تخلیه کنیم.

در حال حاضر سالانه 270 تا 300 میلیون زهاب نیشکر را به تالاب شادگان منتقل می‌کنیم و سالانه 100 میلیون متر مکعب آب نیز با هماهنگی محیط زیست و با استفاده از شبکه زهکشی خودمان به تالاب شادگان منتقل می‌کنیم.

زهاب کشت و صنعت دهخدا در یک مسافت 116 کیلومتری به حوضچه 5 غربی در جنوب هورالعظیم بر حسب خواسته محیط زیست و استانداری می‌ریزد. میزان شوری این زهاب هم 10 هزار میکروموس است. البته کشت و صنعت دهخدا جدیدترین واحد نیشکر است و در آینده زهاب آن شیرین‌تر می‌شود.


رهیاب: البته زهاب کشت و صنعت امام خمینی هم به درون کارون می‌ریزد.

آمیلی: فقط زهاب کشت و صنعت امام خمینی به رودخانه کارون می‌ریزد. از سال 71 کار شست و شوی مزارع در شعیبیه را آغاز کردیم و زهاب نیشکر بین شطیط و دز می‌ریزد و حدود 4 سال است که میزان شوری این آب حدود 4 هزار است، چون در انتهای زمین‌ها قرار گرفته برخی از روستاها این زهاب را برای آبیاری روستاهای خودشان می‌خواهند، البته در دو سال گذشته در زمین‌های خودمان شروع به کشت گندم کردیم تا این آب هدر نرود.

رهیاب: درباره میزان اشتغال ایجاد شده در قالب طرح‎‌های کشت و صنعت بگوئید و اینکه چند درصد این نیروها بومی هستند؟

آمیلی: حدوداً 18 هزار و 500 نفر اشتغال پایدار ایجاد کردیم که به صورت مستقیم حقوق خود را از شرکت و یا پیمانکاران شرکت دریافت می‌کنند. معمولا در واحدهای مشابه نیشکر به ازای هر یک نفر که به صورت مستقیم مشغول به کار هستند، 1.5 تا 2 شغل غیر مستقیم ایجاد می‌شود. یعنی حداقل 27 هزار نفر به صورت غیر مستقیم مشغول به کار شدند.

در خوزستان ضریب خانوار 4.8 است، برای همین سعی کردیم رضایت کارگران را جلب کنیم تا حداقل رضایت 170 هزار نفری که با شرکت نیشکر مرتبط هستند را جلب کنیم. حدود 97 درصد این نیروها بومی هستند و از نظر ما متولدین خوزستان و ساکنان آن همه بومی محسوب می‌شوند. البته 96.2 از کارگران ما متولد خوزستان هستند.

البته خودمان عقیده داریم که کارایی نیروی بومی بیشتر است چون سرعت آنها در انجام کار بیشتر است و میزان مرخصی آنها کمتر است، این را هم باید در نظر گرفت که نیروی غیر بومی هزینه اجاره خانه و ترددش زیاد است و باید حقوق بیشتر باید بگیرد برای همین ما اصراری به جذب آن نداریم مگر اینکه این نیرو متخصص در حوزه ای باشد و مشابه آن در استان نداشته باشیم.

عمده نیروهای ما ساکن استان هستند و فقط مدیرعامل شرکت و چند نفر دیگر هفته‌ای 2 یا 3 روز در استان نیستند که به نظر من ایرادی ندارد چون کار آنها میدانی نیست و حضور آنها در تهران موثرتر از حضورشان در استان است.

رهیاب: یکی از موضوعاتی که در مدت اخیر حاشیه‌های بسیاری داشت، عملکرد نیشکر شعیبیه در مواجهه با سیل بود. در این باره اگر ناگفته‌ای دارید، بیان کنید.

آمیلی: در ابتدا این را می‌پرسم که چرا دز طغیان کرد و پاسخش را خودم می‌دهم، چون رودخانه دز در بندقیر به کارون می‌پیوندد و یک و نیم متر از کارون پایین تر است، دوم اینکه بستر رودخانه کارون نسبت به رودخانه دز بالاتر است، اگر به یک میزان آب در دو رودخانه منتقل کنیم، رودخانه‌ای که بسترش بلندتر است به رودخانه پایین تر می‌ریزد.

وقتی سیل جاری شد در دو رودخانه دز و کارون آب طغیان کرد. دز از آب پر شد و آب کارون هم به آن ریخت در صورتی که وزارت نیرو و سازمان آب و برق 3 روز قبل از سیل از طغیان رودخانه‌ها اطلاع داشتند و دریاچه سد و آب پشت سد را خالی نکردند. سد دز 90 درصد پر بود، وقتی سیل آمد دبی لحظه‌ای 8 هزار متر مکعب شد و دبی ساعتی 6 هزار و 400 متر مکعب شد.

زمانی که سیل آمد، سد را به همراه طغیان آب باز کردند، رودخانه یک بار از سد و یک بار از حوضه میانی آب می‌گرفت وقتی از دو جا رودخانه آب گرفت، سیل شدت پیدا کرد. ظرفیت کارون برای دریافت آب بالاتر بود چون بالاتر از دز حرکت می‌کرد. در نتیجه وقتی دز خواست به کارون بریزد آب پس می‌زد. اینقدر این آب به عقب برگشت تا آب بالا برود و به کارون بریزد.

وقتی آب بالا آمد ما با حضور فرماندار و سپاه گفتیم که خونه‌ها را خالی کنند، آب هم بالا آمده بود و ظرفیت دو رودخانه پر شده بود، چون آب پس زد روستاهای پایین دست غرق شدند از ما خواستند که سیل بند را ببُریم تا آب وارد شرکت شود. ما گفتیم عرض این کانال ها 4 کیلومتر است و زود پر از آب می‌شود و دوباره آب پس می‌زند. به خاطر اینکه جلوی آن بلند است. اگر این اتفاق افتاد آبی که 50 سانتی متر است 20 سانتی مترش وارد شرکت می‌شود و با این حالت هم زمین های نیشکر غرق می‌شد هم زمین روستاها.

برخی اشخاص از ما خواستند که سیل‌بند را ببُریم اما این خواسته آنها از روی نا آگاهی بود، من به محل وقوع سیل رفتم و برای مسئولان از جمله آیت الله محسن حیدری روی کاغذ توضیح دادم. به صورت میدانی به محل تلاقی رودخانه رفتیم و آنجا هم توضیح دادم. 3 دستگاه بیل مکانیکی هم به محل سیل بردیم.

یکی از اهالی روستا گفت با 3 تا بیل مکانیکی کار انجام نمی‌شود و من هم گفتم با چندتا بیل کار راه می‌افتد؟ گفتند با 10 یا 12 بیل، من به مدیرعامل شرکت نیشکر شعیبیه گفتم تا 20 بیل مکانیکی را آقایان تهیه می‌کنند و پول این بیل‌ها را شما بدهید. سوخت را هم ما تأمین کردیم. آیت الله حیدری به صورت کامل در جریان این موضوع است.

خیلی‌ها می‌دانستند که موضوع چیست و حرف ما این بود که زراعت مردم قبل از رسیدن به شرکت نیشکر به زیر آب رفته و اگر ما سیل بند را بشکنیم زمین های ما را آب می‌برد، چرا باید همه زمین ها غرق شود؟

در این حادثه فقط 126 میلیون تومان به غیر از پول غذا و سوخت را برای کرایه بیل‌ها هزینه کردیم و 55 میلیارد تومان خسارتی است که دادستانی و فرمانداری تأئید کردند که به شرکت نیشکر امام خمینی وارد شد.

انتهای پیام/

بازدید از صفحه اول
sendارسال به دوستان
printنسخه چاپی
https://telegram.me/rahyabnews_channel
انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۳
comment
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۳۲ - ۱۳۹۵/۰۷/۱۵
comment
0
1
comment منظور مهندس قشرکارگر بیشتر بومی هستند نه مدیر
comment
سلام برادران دلسوز
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۷/۱۷
comment
0
0
comment متاسفانه عده ای همنوا با جریانات ضدایرانی مردم خوزستان را دریک تقسیم بندی مشکوک ومنافقانه به بومی و غیر بومی تقسیم می کنند، این تفکر بشدت درحال رواج دادن است تا عده ای از مردم خوزستان غیربومی خوانده شوند تنها جایی که چشم فتنه رانشان رفته و ادبیات منافقانه را تشخیص داد رهیاب بود
r_sar_karikator
نظر شما
l_rsar1
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
https://telegram.me/rahyabnews_channel
br_box_ltab
bl_box_ltab
https://telegram.me/rahyabnews_channel
br_box_ltab
bl_box_ltab
https://telegram.me/rahyabnews_channel