r_dakheli sp_dakheli
به‌روز شده در: ۰۴ خرداد ۱۴۰۱ - ۰۱:۱۴
l_dakheli
کد خبر: 174718
2021 June 07 - ۰۹:۴۶ - ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ تاریخ انتشار:
تحلیل‌های راهبردی دربارۀ انتخاباتِ ریاست‌جمهوری
رئیسی به «عمل» ارجاع می‌دهد، نه «وعده‌های میان‌تهی و نسیه»، نه «نظریه‌های علمیِ انتزاعی و غیرقابل‌ فهم»، نه «سرشناسان و خواصِ حامی‌اش»، و ... . «عمل»، نزدیک‌ترین واقعیّت به «زندگی روزمره و عینیِ مردم» است و مردم بیش از هر چیز، به «عمل» می‌نگرند.


به گزارش رهیاب، مهدی جمشیدی در این یادداشت نوشته است:

[1]. رئیسی در «گفته‌ها»یش، «تجسّم» دارد؛  او همان است که «می‌گوید»؛ به «چهره‌اش» و «چگونگیِ ادا کردنِ جمله‌هایش» که نگاه می‌کنی، به‌روشنی دریابی که هیچ «دوگانگی»‌ای در میان نیست. لازم نیست او «ادّعا» کند که «صادق» است؛ چون صداقت، «حس‌کردنی» است، نه «گفتنی»! و چنین حسی در مخاطب نسبت به او ایجاد می‌شود. مخاطب با نگاه به «حال» و «وضعِ» او، درمی‌یابد که رئیسی، از سرِ «صدق» و «راستی»، سخن می‌گوید و «نمایشِ فریبنده» اجرا نمی‌کند. همین کافی‌ست؛ او در ایجادِ این «حسِ عمیق» در مخاطب، موفّق شده است. و مگر جز این است که حضور و وجودِ صادقانه، دیر یا زود، اثر می‌گذارد و دل و جانِ مخاطب را تصرّف می‌کند. حقیقت، در دل و ضمیرِ انسان پنهان نمی‌ماند، بلکه بر «ظهورات و تحرّکاتِ بیرونیِ انسان» نیز اثر می‌گذارد و به یک «واقعیّتِ عینی» تبدیل می‌شود و به «چشم» می‌آید، در این حال، «دیدنی» و «ملموس» می‌شود. سیمای رئیسی، گواهِ درونش و آشکارکنندۀ باطنش است و خوشبختانه مردم، از این منظر با وی «ارتباطِ وجدانی و قلبی» گرفته‌اند و با او «همدل» و «همراه» شده‌اند.

[2]. رئیسی به «عمل» ارجاع می‌دهد، نه «وعده‌های میان‌تهی و نسیه»، نه «نظریه‌های علمیِ انتزاعی و غیرقابل‌ فهم»، نه «سرشناسان و خواصِ حامی‌اش»، و ... . «عمل»، نزدیک‌ترین واقعیّت به «زندگی روزمره و عینیِ مردم» است و مردم بیش از هر چیز، به «عمل» می‌نگرند. «عملِ» او، همان «گذشتۀ مدیریّتی‌اش» که شفاف و آشکار در مقابلِ دیدگانِ همه است. این سخن، «نقدترین» و «گیراترین» سخن است. این در حالی است که همتی از عملِ خویش می‌گریزد و از عهدۀ توجیهِ آن برنمی‌آید! برگِ برندۀ رئیسی، «کارنامه‌اش» است، درحالی‌که کارنامه، نقطۀ ضعف و پاشنۀ آشیلِ همتی است. «ارجاع‌دادنِ به عمل»، مزیّتِ اصلی رئیسی است و امری غیرقابلِ انکار و ابطال. و مگر پس از تجربۀ تلخِ دولتِ روحانی، باز هم باید فریبِ «وعده‌های خام و دروغین» را خورد و بر «باد» تکیه کرد؟! مگر معقول است که دوباره زمام و عنانِ دولت را به دستِ کسی داد که «وعده‎‌های نسیه و معلّقِ» خود را، «نقد» می‌فروشد و بعد هم، با هزار «توجیه» و «دروغ» و «فرافکنی»، از زیرِ بارِ مسئولیّتِ خویش، شانه خالی می‌کند؟! این بار باید به جای خریدنِ «وعده»، «عمل» خرید! «رأیِ ما»، «نقد» است و «وعده»، همواره «نسیه»! چیزی که با «رأیِ نقدِ ما» برابریِ می‌کند، تنهاوتنها «عمل» است! و کسی جز رئیسی، این اندازه عملِ «نقد» و «پُرمایه» و «متراکم» ندارد. چنین انتخابی، «عاقلانه» و «محتاطانه» است.

[3]. رئیسی، «حریصِ ریاست» و «تشنۀ قدرت» نیست! دست‌وپا نمی‌زند که رئیس‌جمهور شود! به هر حربۀ سخیف و مبتذلی تکیه نمی‌کند تا رأی مردم را بدزدد! به زبانِ آذری سخن نمی‌گوید و پای «قومیّت» را به میان نمی‌کِشد تا سفیهانه و حقیرانه، «حسّاسیّت‌ها و تعصّباتِ منفیِ قومی» را به نفعِ خود برانگیزاند! «دروغ» نمی‌گوید و «تهمت» نمی‌زند تا از طریقِ «تخریبِ رقیب»، بالا بیاید! خانۀ شخصیّتِ و مقبولیّتِ خود را بر روی «ضعف‌های دیگران» بنا نمی‌کند، بلکه مستقل و خودبنیاد است! با تاکتیک‌های «عملیّاتِ روانی»، اخلاق و انصاف و جوانمردی را زیرِ پا نمی‌گذارد و به «روحانیِ بی‌اخلاق» تبدیل نمی‌شود! جمله‌های زهرآگین و پوشالی آماده نکرده تا در فرصتِ مناسب، به سوی رقیبان پرتاب کند و آن‌گاه بر جنازۀ شخصیّتِ از دست رفته‌شان، پایکوبی کند! و ... . او از هر جهت، نقطۀ مقابلِ همتی است. و مگر از رئیسی، انتظاری جز این است؟!

[4]. مردم، رئیسی را در «میانِ خود» دیده‌اند و طعمِ «حضورِ بی‌آلایش و صمیمی‌اش» را چشیده‌اند، درحالی‌که «تکنوکرات‌های اتوکشیدۀ متکبّر»، هیچ‌گاه به خود زحمتِ حضور در میانِ مردم را نداده‌اند! اینان با مردم بیگانه‌اند و در «کنارِ مردم» نیستند! برای اینان سخت است که از «صندلیِ ریاست» برخیزند و به سراغِ مردم بروند و حضورِ «میدانی» داشته باشند. می‌خواهند در جلساتِ محفلیِ خویش، «یکجانشین» باشند و از «دور»، به زندگیِ مردم بنگرند؛ این‌که برخیزند و به میانِ مردم بروند، مخالفِ شأن‌شان است و مایۀ سرافکندگی‌شان! ازاین‌رو، رابطه‌ای با مردم ندارند و مردم نیز چهرۀ رسمی و خشکِ آنها را جز در «قابِ تلویزیون» ندیده‌اند! امّا رئیسی در عمل نشان داده که «مردِ میدان» است و میدانِ او، همین «زندگیِ روزمزۀ توده‌های سادۀ مردم» است. رئیسی، «در دسترس» است! رئیسی «اینجا»ست؛ در «میانِ مردم»! می‌توان «از نزدیک» با او سخن گفت! «فریاد» نزنید؛ اینک، «صدای شما» از نزدیک شنیده می‌شود ...

انتهلی پیام/
بازدید از صفحه اول
sendارسال به دوستان
printنسخه چاپی
r_sar_karikator
نظر شما
l_rsar1
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
تلگرام داخل خبر
br_box_ltab
bl_box_ltab
اینستاگرام داخل خبر
br_box_ltab
bl_box_ltab
اینستاگرام داخل خبر